ՀԱՅԿԱԿԱՆ ՁԻԹՀԱՆ

Ձիթհանը (XVII դ.) վանական համալիրի պարիսպներից դուրս է, քանի որ դրա աղմուկը չպետք է խախտեր մենաստանի անդորրը: Այն գտնվում է առավել վաղ կառուցված (XII դ.)՝ ձեթը քամելու համար նախատեսված շինության տեղում: Նրա երկու սրահներից մեկում պահպանվել է հսկայական երկանք, որի միջոցով քնջութից, կանեփից, մանանեխից, կռատուկից, խաշխաշից, գենագերչակից եւ վուշից ձեթ էին ստանում:

Ալավերդի քաղաք, Մանես թաղամաս
1266 թ․ / Դսեղ գյուղից 2 կմ հ-ա, Մարցաջուր գետակի ձախակողմյան ձորալանջի նեղ հարթակի վրա, անտառում:

Սերմերը կամ հենց բույսերը բովում էին վառարանի վրա, տրորում երկանքով, որը պտտում էին եզները: Ստացված խյուսը տեղադրում էին ծանրության տակ, եւ ձեթը քարե փողորակով հոսում էր կճուճների մեջ: Այն գործածվում էր կենցաղում եւ մենաստանի պաշտպանության ժամանակ, իսկ ավելցուկը վանականները վաճառում կամ փոխանակում էին:

Ձիթհանը Տաթևի վանական համալիրի առաջին կառույցներից է, որը վերականգնվել է «Տաթևի վերածնունդ» ծրագրի շրջանակում:

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Աղբյուր` Tatever.am

 

Թողնել պատասխան

Ձեր էլ-փոստի հասցեն չի հրապարակվելու։ Պարտադիր դաշտերը նշված են *-ով